Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις μετά τις εκλογές


Οι διασπασμένοι Έλληνες της Αλβανίας πλήρωσαν τη διχόνοια και η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των δύο ελληνικών κομμάτων, αν δεν θα είναι ανύπαρκτη, θα είναι ασθενής

Γράφει ο Μακεδών

Μέχρι αργά χθες το βράδυ δεν υπήρξε επίσημη ανακοίνωση των ...
αποτελεσμάτων των αλβανικών εκλογών. Και δεν είναι βέβαιο αν τα όποια αποτελέσματα γίνουν αποδεκτά από τον ηττημένο, γνωστού όντος ότι κατά τις προηγούμενες εκλογές πέρασαν μήνες ώσπου να αποφασίσει το σοσιαλιστικό κόμμα του κ. Ράμα να αποδεχθεί το αποτέλεσμα.

Μέχρι στιγμής, και τα δύο κόμματα εμφανίζουν εαυτό ως νικητή. Ο ηγέτης του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, σοσιαλιστής κ. Έντι Ράμα, ανακοίνωσε ότι «η αναγέννηση νίκησε απέναντι στην καταστροφή». Η δε εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Κόμματος, κ. Μελίντα Μπρέγκου, ανακοίνωσε κι αυτή τη νίκη του κόμματος του κ. Σαλί Μπερίσα υπογραμμίζοντας πως «ο αλβανικός λαός αποφάσισε να συνεχίσουμε και να κυβερνήσουμε την χώρα για τα επόμενα τέσσερα χρόνια».

Όλα αυτά, μέσα σε κλίμα αμφιβολίας για την εγκυρότητα των εκλογών, που τις σημάδεψαν και αιματηρά επεισόδια, στην μία περίπτωση με ένα νεκρό και δύο τραυματίες και στην άλλη με έναν τραυματία. Τα φαινόμενα παραβατικότητας είναι πολλά και από αύριο η όποια αξιωματική αντιπολίτευση θα τα καταγγείλει. Να σημειωθεί πως, αν και είμαστε στο 2013, οι ψηφοφόροι «μουντζουρώνονται» με μαρκαδόρο στο χέρι, ώστε να μην ξαναψηφίσουν.

Τα πρώτα αποτελέσματα έδιναν νικητή τον σοσιαλιστικό συνασπισμό του κ. Έντι Ράμα. Το Δημοκρατικό Κόμμα όμως υποστηρίζει πως οι ψήφοι του βορρά, όπου υπερισχύει, θα ανατρέψουν τα πρώτα αποτελέσματα.

Ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στο τέλος, το σίγουρο είναι ότι οι διασπασμένοι Έλληνες της Αλβανίας πλήρωσαν την διχόνοια. Φαίνεται πως η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των δύο ελληνικών κομμάτων, του ΚΕΑΔ και του MEGA, αν δεν θα είναι ανύπαρκτη, θα είναι ασθενής. Δεν είναι μόνον το γεγονός ότι τα εν Ελλάδι κόμματα μετέφεραν τις αντιθέσεις τους και στους Έλληνες της Αλβανίας, αλλά και πολλοί ελληνικής καταγωγής πολιτικοί διεσπάρησαν στα δύο μεγάλα αλβανικά κόμματα (και η εμπειρία δείχνει πως δεν θα πρέπει να τους υπολογίζει η ελληνική παροικία).

Ισχνή παρουσία θα έχει και το κόμμα των Τσάμηδων, από το οποίο επίσης υπάρχουν πολιτικοί στις τάξεις των δύο κομμάτων εξουσίας της Αλβανίας. Μόνον που οι μεν ελληνικής καταγωγής συμπεριφέρονται ως Αλβανοί, οι δε Τσάμηδες ως Τσάμηδες. Που σημαίνει πως οι πιέσεις για το θέμα της «τσαμουριάς» θα συνεχίσουν να είναι έντονες.

Ο αρχηγός του κόμματος των Τσάμηδων («Ερυθρόμαυρη Συμμαχία») είναι σαφής στις προθέσεις του: «Αλλαγή συνόρων δεν θέτουμε. Αλλά δεν μπορούμε να πούμε και όχι, σε όποιους θέλουν να γίνουν Ομόσπονδοι με την Αλβανία που ονειρευόμαστε! Όπως τα αδέλφια μας στο Κόσσοβο ή όπου αλλού».

Ο αρχιεπίσκοπος κ. Αναστάσιος, κτυπά το κουδούνι (ποιος τον ακούει στην Αθήνα;) ειδοποιώντας πως οι Τσάμηδες έχουν ξεκινήσει διεθνοποίηση του «ζητήματος» που θέτουν και τα καταφέρνουν να είναι καθημερινά στην επικαιρότητα τόσο των εφημερίδων όσο και των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών.

Το βέβαιο είναι, πως ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα θα βρίσκεται αύριο στην κυβέρνηση, οι ελληνοαλβανικές σχέσεις θα εξαρτηθούν από την δική μας συμπεριφορά. Δεν είναι άγνωστο ποια είναι τα κριτήρια που οδηγούν τους Αλβανούς πολιτικούς στη λήψη αποφάσεων. Αν τοποθετηθούν στο ΥΠΕΞ οι αξιόλογοι διπλωμάτες και όχι οι ημέτεροι, γνωρίζουν πώς θα χειριστούν τα θέματα.

Πέρα από αυτό, υπάρχει ένα δεδομένο. Δεν υπάρχουν συγγενή κόμματα μεταξύ Ελλάδας και άλλων χωρών, κι ας είναι ομότιτλα. Η Ν.Δ. κατά το 1990 ενίσχυσε τα κεντροδεξιά κόμματα της Αλβανίας και Βουλγαρίας (σε τυπογραφείο εφημερίδας της Θεσσαλονίκης τυπώθηκε το προεκλογικό υλικό τους, ως δώρο, μεταξύ των άλλων). Αυτά τα δύο κόμματα δεν έκρυψαν -αμέσως μάλιστα- τις ανθελληνικές τοποθετήσεις τους. Και επί πρωθυπουργίας κ. Γ. Παπανδρέου, ο «αδελφός» σοσιαλιστής, τον οποίο ενίσχυσε με την παρουσία του εκεί ο Έλληνας πρωθυπουργός, ήταν αυτός που φρόντισε να ακυρωθεί η συμφωνία χάραξης της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών.


Πηγή: Βόρεια